K2 - Sanktuarium Matki Bożej Sokalskiej w Hrubieszowie

Przejdź do treści
   Kościół na pocz. XX w.

Dwukondygnacyjną fasadę poprzedza parterowa kruchta prostokątna z otworami drzwiowymi w każdej ścianie. Ściany rozczłonkowane parami pilastrów, na wydatny gzyms,
powyżej trójkątny szczyt. Wejście głównie ujęte w wyprofilowane w zaprawie murarskiej obramienie portalowe w formie arkady. Analogicznie opracowane ściany boczne kruchty. Ponad dachem kruchty pojedyncze pilastry dźwigające gzyms wieńczący. Pomiędzy pilastrami, na osi fasady okno zamknięte półkoliście. W centrum trójkątnego szczytu płytka
nisza. Boczne ściany nawy oskarpowane. Pomiędzy skarpami półkoliste okna w profilowych obramieniach. Gzyms wieńczący analogiczny do frontowego. Fasada kaplicy trójdzielna, ujęta w narożach pilastrami podwojonymi w kondygnacji środkowej.  W przyziemiu półkoliście zamknięte wejście w listwowym obramieniu o ściętych narożach. Na
osi górnej kondygnacji okno zamknięte łukiem odcinkowym w listwowym obramieniu o identycznym wykroju. Na osi trójkątnego szczytu nisza z malowanym wizerunkiem Maryi.

Wnętrze kościoła typu halowego, jednoprzestrzenne, trójprzęsłowe. Nawa prostokątna, prezbiterium wydzielone łukiem tęczowym, węższe i niższe od nawy, zamknięte półkoliście.
Ściany rozczłonkowane pilastrami podtrzymującymi wydatny gzyms, w nawie między
pilastrami wnęki zamknięte łukiem koszowym. Sklepienia kolebkowo-krzyżowe na gurtach. Chór muzyczny murowany, trójdzielny, wsparty na arkadowych filarach. W niszach nawy i ścianach prezbiterium polichromie ze scenami z życia Chrystusa. Wiele elementów dekoracyjnych roślinnych i geometrycznych. Okna typu witrażowego z kolorowymi szybkami. Dwoje drzwi ze starymi okuciami. W wyposażeniu trzy ołtarze drewniane typu
architektonicznego dziewiętnastowieczne, ołtarz ,,soborowy”, ambonka, konfesjonały i ławy.

Ołtarz główny kolumnowy, neoklasyczny, drewniany ze złoconym detalem snycerskim przeniesiony do kościoła po 1922 r. Głęboka nisza retabulum flankowana parami kolumn
dźwigających belkowanie gierowanego gzymsu. Nad kolumnami pary stylizowanych wazonów. Na antepedium i skrzyniach podstawy olistwowane płyciny prostokątne z motywem wieńca. W niszy ołtarzowej cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia Sokalskiej. Między kolumnami w centralnym miejscu tabernakulum, a na nim złocona płaskorzeźba z
motywem Pelikana. Całość nastawy kulisowo wysunięta równolegle do lica półkolistej ściany absydy. Za kolumnadą przejście. Dwa ołtarze boczne ustawione symetrycznie przy ścianach pod łukiem tęczowym. Neobarokowe, drewniane, z elementami złoconej snycerki.
Prostokątne pola obrazowe flankowane pojedynczymi kolumnami, gzyms rozczłonkowany, fantazyjnie gięty, zwieńczenie zakończone łukiem wklęsło-wypukłym. Antepedia wyposażone w złocone emblematy. Nad obrazami hierogramy Jezusa i Maryi. W partiach zwieńczeń złocone glorie. W świątyni znajdują się również: ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem, wczesnobarokowa z XVI w. w sukience z blachy z XVIII w.; Ikona św. Mikołaja z XVII w. (ze szkoły lwowskiej (?)); Chrystus przy słupie (barokowo-ludowy) z I poł. XIX w. obraz św. Stanisława Kostki z I poł. XIX w.
Wnętrze świątyni zostało odnowione przez intronizacją obrazu Matki Bożej Sokalskiej w 2002 r.


Wróć do spisu treści